-Dziękuję-powiedziałam próbując wstać. Udało się, lecz stałam trochę chwiejnie. Powoli podeszłam do niego. Czułam się wtedy jak szczeniak uczący się chodzić...
-Jesteś ranna- rzekł Nero wskazując łapą na moje zakrwawione udo. Z głębokiej rany sączyła się krew. Syknęłam z bólu, po czym wpadłam na pewien pomysł...
-Możesz coś zrobić żebym zaczęła płakać?-powiedziałam. Basior zaczął dziwnie na mnie patrzeć...
<Nero? Wybacz że takie krótkie>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz